Probeerde te vergeten
't Leup wat uut de klauwen
Kameraod had 't wel deur
Hoe deur as ik der zat
Ik zee: "Ik kan heur niet vergeten
Hij zee- wat hij absoluut goed had -:

"Wat niet kan, is nooit gebeurd"

Toen gung ik verder
Gien tied meer veur sneu wark
Toen wol ik van slap en muu
Ik keek achterumme
En schreef mij op de muure
Zoda 'k 't elke dag zag staon

Wat niet kan, is nooit gebeurd

Zal ik dizze zinne
An miender kinder laoten lezen
In zo'n slof, diep, donker gat
Dat ze dan tenminste weten
Waor ik ok zoveul an heb had

Wat niet kan, is nooit gebeurd